روستای بادجان

روستای بادجان

عشقم حسین(ع)

۲۱ شهریور ۹۶ ، ۲۰:۴۷ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
خادم اهل بیت(ع)-مهندس رضااحمدی

هردم به انتظارنشستیم

۲۱ شهریور ۹۶ ، ۲۰:۴۴ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
خادم اهل بیت(ع)-مهندس رضااحمدی

روضه ی دیرراهب استادمحسن اسکندری

 


دریافت

۲۱ شهریور ۹۶ ، ۲۰:۴۲ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
خادم اهل بیت(ع)-مهندس رضااحمدی

سالروزشهادت امام محمدباقر(ع)


Image result for ‫شهادت امام محمدباقر‬‎


هفتم ماه ذی الحجه مصادف است با سالروز شهادت پنجمین اختر تابناک آسمان ولایت حضرت امام محمد باقر (( علیه السلام )) ، شهادت این بزرگوار را به تمامی ارادتمندان خاندان اهل بیت عصمت و طهارت تسلیت می گوییم .


امام باقر علیه السلام :
«إِنَّما یُداقُّ اللّهُ الْعِبادَ فِى الْحِسابِ یَوْمَ الْقِیمَةِ عَلى قَدْرِ ما آتاهُمْ مِنَ الْعُقُولِ فِى الدُّنْیا.»:
خداوند در روز قیامت در حساب بندگانش، به اندازه عقلى که در دنیا به آنها داده است، دقّت و باریک بینى مى کند.


 خلاصه ای از زندگی  پر برکت حضرت امام محمد باقر ( ع )
 نام مبارک امام پنجم محمد بود . لقب آن حضرت باقر یا باقرالعلوم است ،بدین جهت که : دریای دانش را شکافت و اسرار علوم را آشکارا ساخت . القاب دیگری مانند شاکر و صابر و هادی نیز برای آن حضرت ذکر کرده اند که هریک باز گوینده صفتی از صفات آن امام بزرگوار بوده است .
کنیه امام " ابوجعفر " بود . مادرش فاطمه دختر امام حسن مجتبی ( ع ) است . بنابراین نسبت آن حضرت از طرف مادر به سبط اکبر حضرت امام حسن ( ع ) و از سوی پدر به امام حسین ( ع ) می رسید . پدرش حضرت سیدالساجدین ، امام زین العابدین ، علی بن الحسین ( ع ) است .


تولد حضرت باقر ( ع ) در روز جمعه سوم ماه صفر سال 57هجری در مدینه اتفاق افتاد . در واقعه جانگداز کربلا همراه پدر و در کنار جدش حضرت سید الشهداء کودکی بود که به چهارمین بهار زندگیش نزدیک می شد .


دوران امامت امام محمد باقر ( ع ) از سال 95هجری که سال درگذشت امام زین العابدین ( ع ) است آغاز شد و تا سال 114ه . یعنی مدت 19سال و چند ماه ادامه داشته است .

در دوره امامت امام محمد باقر ( ع ) و فرزندش امام جعفر صادق ( ع ) مسائلی مانند انقراض امویان و بر سر کار آمدن عباسیان و پیدا شدن مشاجرات سیاسی و ظهور سرداران و مدعیانی مانند ابوسلمه خلال و ابومسلم خراسانی و دیگران مطرح است ، ترجمه کتابهای فلسفی و مجادلات کلامی در این دوره پیش می آید ، و عده ای از مشایخ صوفیه و زاهدان و قلندران وابسته به دستگاه خلافت پیدا می شوند . قاضیها و متکلمانی به دلخواه مقامات رسمی و صاحب قدرتان پدید می آیند و فقه و قضاء و عقاید و کلام و اخلاق را - بر طبق مصالح مراکز قدرت خلافت شرح و تفسیر می نماید ، و تعلیمات قرآنی - به ویژه مسأله امامت و ولایت را ، که پس از واقعه عاشورا و حماسه کربلا ، افکار بسیاری از حق طلبان را به حقانیت آل علی ( ع ) متوجه کرده بود ، و پرده از چهره زشت ستمکاران اموی و دین به دنیا فروشان برگرفته بود ، به انحراف می کشاندند و احادیث نبوی را در بوته فراموشی قرار می دادند . برخی نیز احادیثی به نفع دستگاه حاکم جعل کرده و یا مشغول جعل بودند و یا آنها را به سود ستمکاران غاصب خلافت دگرگون می نمودند .


اینها عواملی بود بسیار خطرناک که باید حافظان و نگهبانان دین در برابر آنها بایستند . بدین جهت امام محمد باقر ( ع ) و پس از وی امام جعفر صادق ( ع ) از موقعیت مساعد روزگار سیاسی ، برای نشر تعلیمات اصیل اسلامی و معارف حقه بهره جستند ، و دانشگاه تشیع و علوم اسلامی را پایه ریزی نمودند.

زیرا این امامان بزرگوار و بعد شاگردانشان وارثان و نگهبانان حقیقی تعلیمات پیامبر ( ص ) و ناموس و قانون عدالت بودند ، و می بایست به تربیت شاگردانی عالم و عامل و یارانی شایسته و فداکار دست یازند ، و فقه آل محمد ( ص ) را جمع و تدوین و تدریس کنند . به همین جهت محضر امام باقر ( ع ) مرکز علماء و دانشمندان و راویان حدیث و خطیبان و شاعران بنام بود . در مکتب تربیتی امام باقر ( ع ) علم و فضیلت به مردم آموخته می شد .
امام باقر ( ع ) دارای خصال ستوده و مؤدب به آداب اسلامی بود . سیرت و صورتش ستوده بود . پیوسته لباس تمیز و نو می پوشید . در کمال وقار و شکوه حرکت می فرمود .


از آن حضرت می پرسیدند : جدت لباس کهنه و کم ارزش می پوشید ، تو چرا لباس فاخر بر تن می کنی ؟ پاسخ می داد : مقتضای تقوای جدم و فرمانداری آن روز ، که محرومان و فقرا و تهیدستان زیاد بودند ، چنان بود . من اگر آن لباس بپوشم در این انقلاب افکار ، نمی توانم تعظیم شعائر دین کنم .


امام پنجم ( ع ) بسیار گشاده رو و با مؤمنان و دوستان خوش برخورد بود .
با همه اصحاب مصافحه می کرد و دیگران را نیز بدین کار تشویق می فرمود . در ضمن سخنانش می فرمود : مصافحه کردن کدورتهای درونی را از بین می برد و گناهان دو طرف - همچون برگ درختان در فصل خزان - می ریزد . امام باقر ( ع ) در صدقات و بخشش و آداب اسلامی مانند دستگیری از نیازمندان و تشییع جنازه مؤمنین و عیادت از بیماران و رعایت ادب و آداب و سنن دینی ، کمال مواظبت را داشت .


می خواست سنتهای جدش رسول الله ( ص ) را عملا در بین مردم زنده کند و مکارم اخلاقی را به مردم تعلیم نماید . در روزهای گرم برای رسیدگی به مزارع و نخلستانها بیرون می رفت ، و با کارگران و کشاورزان بیل می زد و زمین را برای کشت آماده می ساخت . آنچه از محصول کشاورزی - که با عرق جبین و کد یمین - به دست می آورد در راه خدا انفاق می فرمود .


بامداد که برای ادای نماز به مسجد جدش رسول الله ( ص ) می رفت ، پس از گزاردن فریضه ، مردم گرداگردش جمع می شدند و از انوار دانش و فضیلت او بهره مند می گشتند .
مدت بیست سال معاویه در شام و کارگزارانش در مرزهای دیگر اسلامی در واژگون جلوه دادن حقایق اسلامی - با زور و زر و تزویر و اجیر کردن عالمان خود فروخته - کوشش بسیار کردند .

 

ناچار حضرت سجاد ( ع ) و فرزند ارجمندش امام محمد باقر ( ع ) پس از واقعه جانگداز کربلا و ستمهای بی سابقه آل ابوسفیان ، که مردم به حقانیت اهل بیت عصمت ( ع ) توجه کردند ، در اصلاح عقاید مردم به ویژه در مسأله امامت و رهبری ، که تنها شایسته امام معصوم است ، سعی بلیغ کردند و معارف حقه اسلامی را - در جهات مختلف - به مردم تعلیم دادند تا کار نشر فقه و احکام اسلام به جایی رسید که فرزند گرامی آن امام ، حضرت امام جعفر صادق ( ع ) دانشگاهی با چهار هزار شاگرد پایه گذاری نمود ، و احادیث و تعلیمات اسلامی را در اکناف و اطراف جهان آن روز اسلام انتشار داد . امام سجاد ( ع ) با زبان دعا و مناجات و یادآوری از مظالم اموی و امر به معروف و نهی از منکر و امام باقر ( ع ) با تشکیل حلقه های درس ، زمینه این امر مهم را فراهم نمود و مسائل لازم دینی را برای مردم روشن فرمود . رسول اکرم اسلام ( ص ) در پرتو چشم واقع بین و با روشن بینی وحی الهی وظایفی را که فرزندان و اهل بیت گرامی اش در آینده انجام خواهند داد و نقشی را که در شناخت و شناساندن معارف حقه به عهده خواهند داشت ، ضمن احادیثی که از آن حضرت روایت شده ، تعیین فرموده است .

 

چنان که در این حدیث آمده است :
روزی جابر بن عبدالله انصاری که در آخر عمر دو چشم جهان بینش تاریک شده بود به محضر حضرت سجاد ( ع ) شرفیاب شد . صدای کودکی را شنید ، پرسید کیستی ؟ گفت من محمد بن علی بن الحسینم ، جابر گفت : نزدیک بیا ، سپس دست او را گرفت و بوسید و عرض کرد : روزی خدمت جدت رسول خدا ( ص ) بودم . فرمود : شاید زنده بمانی و محمد بن علی بن الحسین که یکی از اولاد من است ملاقات کنی . سلام من را به او برسان و بگو : خدا به تو نور حکمت دهد . علم و دین را نشر بده . امام پنجم هم به امر جدش قیام کرد و در تمام مدت عمر به نشر علم و معارف دینی و تعلیم حقایق قرآنی و احادیث نبوی ( ص ) پرداخت .


نام نامی آن حضرت با دهها و صدها حدیث و روایت و کلمات قصار و اندرزهایی همراه است ، که به ویژه در 19سال امامت برای ارشاد مستعدان و دانش اندوزان و شاگردان شایسته خود بیان فرموده است . بنا به روایاتی که نقل شده است ، در هیچ مکتب و محضری دانشمندان خاضعتر و خاشعتر از محضر محمد بن علی ( ع ) نبوده اند .


در زمان امیرالمؤمنین علی ( ع ) گوئیا ، مقام علم و ارزش دانش هنوز - چنان که باید - بر مردم روشن نبود ، گویا مسلمانان هنوز قدم از تنگنای حیات مادی بیرون ننهاده و از زلال دانش علوی جامی ننوشیده بودند ، و در کنار دریای بیکران وجود علی ( ع ) تشنه لب بودند و جز عده ای معدود قدر چونان گوهری را نمی دانستند . بی جهت نبود که مولای متقیان بارها می فرمود : سلونی قبل از تفقدونی "پیش از آنکه من را از دست بدهید از من بپرسید . " و بارها می گفت : من به راههای آسمان از راههای زمین آشناترم .

 

ولی کو آن گوهرشناسی که قدر گوهر وجود علی را بداند ؟ اما به تدریج ، به ویژه در زمان امام محمد باقر ( ع ) مردم کم کم لذت علوم اهل بیت و معارف اسلامی را درک می کردند ، و مانند تشنه لبی که سالها از لذات آب گوارا محروم مانده و یا قدر آن را ندانسته باشد ، زلال گوارای دانش امام باقر ( ع ) را دریافتند و تسلیم مقام علمی امام ( ع ) شدند ، و به قول یکی از مورخان : " مسلمانان در این هنگام از میدان جنگ و لشکر کشی متوجه فتح دروازه های علم و فرهنگ شدند " . امام باقر ( ع ) نیز چون زمینه قیام بالسیف ( قیام مسلحانه ) در آن زمان - به علت خفقان فراوان و کمبود حماسه آفرینان - فراهم نبود ، از این رو ، نشر معارف اسلام و فعالیت علمی را و هم مبارزه عقیدتی و معنوی با سازمان حکومت اموی را ، از این طریق مناسب تر می دید ، و چون حقوق اسلام هنوز یک دوره کامل و مفصل تدریس نشده بود ، به فعالیتهای ثمر بخش علمی در این زمینه پرداخت . اما بدین خاطر که نفس شخصیت امام و سیر تعلیمات او - در ابعاد و مرزهای مختلف - بر ضرر حکومت بود ، مورد اذیت و ایذاء دستگاه قرار می گرفت .


دستگاه خلافت آنجا که پای مصالح حکومتی پیش می آمد و احساس می کردند امام ( ع ) نقاب از چهره ظالمانه دستگاه برمی گیرد و خط صحیح را در شناخت " امام معصوم ( ع ) " و امامت که دنباله خط " رسالت " و بالاخره " حکومت الله " است تعلیم می دهد ، تکان می خوردند و دست به ایذاء و آزار و شکنجه امام ( ع ) می زدند و گاه به زجر و حبس و تبعید ...


برای شناخت این امر ، به بیان این واقعه که در تاریخ یاد شده است می پردازیم :
" در یکی از سالها که هشام بن عبدالملک ، خلیفه اموی ، به حج می آید ، جعفر بن محمد ، امام صادق ، در خدمت پدر خود ، امام محمد باقر ، نیز به حج می رفتند .

 

روزی در مکه ، حضرت صادق ، در مجمع عمومی سخنرانی می کند و در آن سخنرانی تأکید بر سر مسأله پیشوایی و امامت و اینکه پیشوایان بر حق و خلیفه های خدا در زمین ایشانند نه دیگران ، و اینکه سعادت اجتماعی و رستگاری در پیروی از ایشان است و بیعت با ایشان و ... نه دیگران . این سخنان که در بحبوحه قدرت هشام گفته می شود ، آن هم در مکه در موسم حج ، طنینی بزرگ می یابد و به گوش هشام می رسد. هشام در مکه جرأت نمی کند و به مصلحت خود نمی بیند که متعرض آنان شود . اما چون به دمشق می رسد ، مأمور به مدینه می فرستد و از فرماندار مدینه می خواهد که امام باقر ( ع ) و فرزندش را به دمشق روانه کند، و چنین می شود .


در محفلی که هشام برای توهین به امام ترتیب داده بود بر سر مقام رهبری و خلافت اسلامی با امام باقر ( ع ) سخن می گوید . امام باقر درباره رهبری رهبران بر حق و چگونگی اداره اجتماع اسلامی و اینکه رهبر یک اجتماع اسلامی باید چگونه باشد ، سخن می گوید.

 

اینها همه هشام را - که فاقد آن صفات بوده است و غاصب آن مقام - بیش از پیش ناراحت می کند . بعضی نوشته اند که : امام باقر را در دمشق به زندان افکند . و چون به او خبر می دهند که زندانیان دمشق مرید و معتقد به امام ( ع ) شده اند ، امام را رها می کند و به شتاب روانه مدینه می نماید . و پیکی سریع ، پیش از حرکت امام از دمشق ، می فرستد تا در آبادیها و شهرهای سر راه همه جا علیه آنان ( امام باقر و امام صادق - ع - ) تبلیغ کنند تا بدین گونه ، مردم با آنان تماس نگیرند و تحت تأثیر گفتار و رفتارشان واقع نشوند . با این وصف امام ( ع ) در این سفر ، از تماس با مردم - حتی مسیحیان - و روشن کردن آنان غفلت نمی ورزد.


حضرت امام محمد باقر ( ع ) 19سال و ده ماه پس از شهادت پدر بزرگوارش حضرت امام زین العابدین ( ع ) زندگی کرد و در تمام این مدت به انجام دادن وظایف خطیر امامت ، نشر و تبلیغ فرهنگ اسلامی ، تعلیم شاگردان ، رهبری اصحاب و مردم ، اجرا کردن سنتهای جد بزرگوارش در میان خلق ، متوجه کردن دستگاه غاصب حکومت به خط صحیح رهبری و راه نمودن به مردم در جهت شناخت رهبر واقعی و امام معصوم ، که تنها خلیفه راستین خدا و رسول ( ص ) در زمین است ، پرداخت و لحظه ای از این وظیفه غفلت نفرمود .


سرانجام در هفتم ذیحجه سال 114  هجری در سن 57 سالگی در مدینه با توطئه هشام مسموم شد و چشم از جهان فروبست . پیکر مقدسش را در قبرستان بقیع - کنار پدر بزرگوارش - به خاک سپردند.
۰۶ شهریور ۹۶ ، ۲۲:۳۳ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
خادم اهل بیت(ع)-مهندس رضااحمدی

اندیشیدن

۲۲ مرداد ۹۶ ، ۲۰:۲۵ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
خادم اهل بیت(ع)-مهندس رضااحمدی

حدیث ناب

۱۵ مرداد ۹۶ ، ۲۰:۲۲ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
خادم اهل بیت(ع)-مهندس رضااحمدی

شعرولادت امام رضا(ع)

نتیجه تصویری برای ولادت امام رضا

شعر قاسم صرافان

چون ماهیان برکه‌ام، بی‌تاب ماهم یا رضا !
از عاشقانِ «عاشقی با یک نگاهم» یا رضا !

من خوب می‌دانم بدم اما دوباره آمدم
خاکیِ راه مشهدم پس سر به راهم یا رضا !

به به! چه می‌آید به هم ترکیب ما، آخر بر آن
صحن سفید مرمرت، خالی سیاهم یا رضا !

وقت نظر بر گنبد و گلدسته‌های عرشیت
افتاده با عمامه‌ها از سر کلاهم یا رضا !

تو شرط مستی هستی و هستم ز نیشابوریان
در صحن جمهوری اگر «مشروطه‌خواه»م یا رضا !

مشروطه و مشروعه را دادم به دست عاقلان
در مجلس مستان تو با پادشاهم یا رضا !

یادم نمی‌آید یکی از دردهای بی حدم
شکر خدا پهلوی تو من روبراهم یا رضا !

از ماه زیباتر تویی، از نوح آقا تر تویی
با اینکه بدنامم ولی دادی پناهم یا رضا !

من در بهشتم پس قسم ساقی! به سقاخانه‌ات 
حتما کشیده دست تو خط بر گناهم یا رضا !

پیش ضریحت پیشتر خیر دو عالم خواستم
عمریست من شرمنده‌ی آن اشتباهم یا رضا !

یا ضامن آهو! بگو صیاد آزادم کند
تا صحن آزادی شبی باشد پناهم یا رضا !

از آب سقا خانه‌ات یک جرعه نوشیدم ببین
«رَستم از این بیت و غزل» من مست مستم یا رضا !

شعر مهدی رحیمی:

چشم در تاثیر زیبایی از ابرو کمتر است
مستی ابروی یار از گیسوی او کمتر است

اصل زیبایی ست این که پلک در بالای چشم
شک کند در صحن از امثال جارو کمتر است


یا به وقت بی خودی زائر به دور مرقدت
حس کند که از خودش هشتاد کیلو کمتر است

بارها در تنگ آغوش ضریحت دیده ام
فاصله بین من و روح من از مو کمتر است


با حساب دنیوی در این حرم سر خم نکن
چون بهای چار زانو از دو زانو کمتر است

بس که با نیت نخوردی زود باور می کنی
آب سقاخانه از یک مشت دارو کمتر است


از خودت بگذر به ترفندی که در این بارگاه
عارف بالله هم گاهی از آهو کمتر است

شعر وحید قاسمی:

گلدسته هایِ مرقدتان پایه هایِ عرش 
فانوس هایِ ساحل بی انتهایِ عرش

بر ساحت ضریح تو انس وملک دخیل 
آیینه کاری حرمت کار جبرئیل

زوار خاکی حرمت کبریایی اند 
سرگرم کاروکسب شریف گدایی اند

هرلحظه فطرس آمده پابوسیِ شما 
طفلی همیشه مانده پَرش زیردست وپا

لاهوتیان مقلد احکام عشق تان 
مِی خوارگان دائمیِ جام عشق تان

ای قبله ی نیاز سماواتیان رضا 
پیر مغانِ دیر خراباتیان رضا

صدها ستاره مست شراب نگاه تان 
بال فرشته هایِ سما فرش راه تان

پیغمبران ز محضرتان فیض می برند 
بهر کبوتران حرم دانه می خرند

روح الامین به لطف شما دل سپرده است 
او با کبوتران حرم دانه خورده است

امشب دخیل پنجره فولاد می شوم 
در بیستون عشق تو فرهاد می شوم

ای نورلایزال، بگو با دلم سخن 
شد بقعه ی مطهرتان کوه طور من

شیرین دهن، حدیث تو طعم عسل دهد 
زیبا سخن،کلام تو عطر غزل دهد

آقا نگاهتان به گِلم روح داده است 
تاثیر ‌چشم هایِ شما فوق العاده است

من کافر نگاه اهورایی توام 
مجذوب طرز خنده ی زهرایی توام

دربین پیروان تو ملحدترین منم 
زندیقیِ رسیده به مرز یقین منم

تا بت پرست کعبه ی خال شما شدم 
زاهدترین خلیفه ی ملک خدا شدم

از زیر قبه ی تو به معراج می روم 
دیوانه وار در پی حلاج می روم

قرآن مقام شامخ تان را ستوده است 
گنجینه ی حقایق خود را گشوده است

با گوشه چشمِ فاطمیِ خود چها کنی! 
سنگ سیاه قلبِ مرا ،کهربا کنی


من از پل صراط جزا پرت می شوم 
دستم اگر که روز قیامت رها کنی

آقا چه می شود که مرا در صف حساب 
از لابه لای آن همه آدم سوا کنی

آقا چه می شود که شوم مَحرم و شما 
من را برای دیدن زهرا صدا کنی

آقا سعادت دو جهان قسمتم شود 
یکبار اگر برای غلامت دعا کنی

شعر غلامرضا سازگار:

ای عرشیان به شهر خراسان سفر کنید
شب را در این بهشت الهی سحر کنید

با زائرین این حرم الله سر کنید
مدح رضا چو آیة قرآن ز بر کنید

عید بزرگ شیعة آل پیمبر است
میلاد هشتمین حجج الله اکبر است

ای دل بگیر جان و به جانان نظاره کن
بر چهرة حقیقت ایمان نظاره کن

یک لحظه بر تمامی قرآن نظاره کن
در دست نجمه نجم فروزان نظاره کن

میلاد پارة تن زهرا و احمد است
شمس الشموس عالم آل محمد است

این مظهر جمال خداوند اکبر است
آیینة تمام نمای پیمبر است

خورشید نجمه یا مه افلاک پرور است
قرآن روی سینة موسی ابن جعفر است

بر خلق آسمان و زمین مقتداست این
جان رو نما دهید که روی خداست این

روشن هزار سینة سینا به نور او
چشم هزار موسی عمران به طور او

صف بسته اند خیل رسل در حضور او
دل بحر بی کرانه ای از شوق و شور او

ریزد برات عفو خدا از نظاره اش
دوزخ بهشت می شود از یک اشاره اش

هر قامتی که سرو لب جو نمی شود
هر صورتی که وجه هوالهو نمی شود

هر پادشه که ضامن آهو نمی شود
هر کس که نام اوست رضا، او نمی شود

در طوس پارة تن احمد بود یکی
آری رئوف آل محمد بود یکی

ای خلق خاک پای تو یا ثامن الحجج
جان جهان فدای تو یا ثامن الحجج

قرآن پر از ثنای تو یا ثامن الحجج
ایمان بود ولای تو یا ثامن الحجج

دین را به جز ولای تو اصل و اصول نیست
تهلیل بی ولای تو هرگز قبول نیست

گردون هماره دور زند در طریق تو
خورشید خشت گوشة صحن عتیق تو

با آن همه کرامت و لطف دقیق تو
خود را شمرده اند گدایان رفیق تو

دستی که دست لطف خدا می شود تویی
شاهی که خود رفیق گدا می شود تویی

یکسان بود به وقت عطای تو خاص و عام
فرقی نمی کند به درت شاه یا غلام

سلطان ندیده ام ز گدا گیرد احترام
پیش از سلام زائر خود را کند سلام

پیوسته دست بر سر زوار می کشی
تو کیستی که ناز گنه کار می کشی

پاییز بوستان دل ما بهار توست
در شهر طوسی و همه عالم دیار توست

گل بوسة امام زمان بر مزار توست
شیعه به هر کجا که رود در کنار توست

چشم و چراغ و محفلم اینجاست یا رضا
هر جا سفر کنم دلم اینجاست یا رضا

شرمنده ام از این که بپرسند کیستم
از ذره کمترم نتوان گفت چیستم

در پرتو کرامت خورشید زیستم
روزی که نیستم به کنار تو نیستم

با یک دم تو صبحدم عید می شوم
در آفتاب صحن تو، توحید می شوم

گل از نسیم صبح بهشت تو بو گرفت
خورشید پیش روی تو از شرم رو گرفت

ماه از فروغ خشت طلایت وضو گرفت
بی آبرو ز خاک درت آبرو گرفت

من دور گندم کرم تو کبوترم
ردّم نکن که از همه بی آبروترم

ای نقش دیده و دل ما جای پای تو
روح الامین کبوتر صحن و سرای تو

مضمون بده که از تو بگویم برای تو
"میثم" کجا و گفتن مدح و ثنای تو

راهم بده که ذاکر ناقابل توام
انگار اینکه خاک ره دعبل توام

شعر یوسف رحیمی:

حس می‌کنم در مرقدت عطر دعا را
عطر توسل های در باران رها را


غرق اجابت می شود دست نیازش
هر کس که می خواند در این مرقد خدا را


ای مظهر رأفت برای تو چه سخت است
خالی ببینی دست محتاج و گدا را

آهم کبوتر می‌شود تا گنبد تو
می‌آورد فریادهای یا رضا را


آئینه های لطف تو تکثیر کردند
در چشمة دل اشک های بی صدا را


آقا کنار پنجره فولادت آخر
می‌گیرم از دستت برات کربلا را


ای زائران اینجا دخیل غم ببندید
بر آستانش ندبه‌ی «آقا بیا» را


پائین پای تو غباری می سراید
شعر کرامات نگاه کیمیا را

نتیجه تصویری برای ولادت امام رضا

۱۲ مرداد ۹۶ ، ۱۶:۲۶ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
خادم اهل بیت(ع)-مهندس رضااحمدی

تصویردهه کرامت

نتیجه تصویری برای دهه کرامت

۰۷ مرداد ۹۶ ، ۱۹:۰۷ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
خادم اهل بیت(ع)-مهندس رضااحمدی

آشنایی بادهه ی کرامت

آشنایی اجمالی با دهه کرامت

فاصله زمانی  یکم ذی القعده سالروز ولادت کریمه اهل بیت حضرت معصومه (سلام الله علیها)، تا یازدهم ذی القعده سالروز ولادت ثامن الائمه شمس الشموس عالم آل محمد(صل الله علیه و آله وسلم)حضرت امام رضا (علیه السلام) با عنوان دهه کرامت نامگذاری شده که جشن ها و آیین های شادباش و معنوی ملهم از آموزه های رضوی در سراسر ایران اسلامی و خارج از کشور به یمن قدوم موالید نورانی، برگزار می گردد.

برنامه ریزی، سیاستگذاری و  هماهنگی برنامه های مردمی جشنواره بین المللی امام رضا (علیه السلام) در دهه کرامت توسط شورای هماهنگی جشن های مردمی دهه کرامت صورت می گیرد. در حال حاضر بیش از 30 دستگاه، نهاد و تشکل های مردمی و فرهنگی عضویت دارند و با مسئولیت ستاد عالی کانون های فرهنگی و هنری مساجد کشور عهده دار ساماندهی جشن های این ایام می باشند

در شورای هماهنگی بزرگداشت دهه کرامت 17 کارگروه تخصصی به شرح ذیل فعالیت دارد.

کارگروه های اقشار:

1-کارگروه توسعه جشن های مردمی رضوی

2-کارگروه صدا و سیما

3-کارگروه بازار و اصناف

4-کارگروه بانوان

5-کارگروه دانشگاهی

6-کارگروه دانش آموزی

7-کارگروه، سازمانها و دستگاههای دولتی

8-کارگروه بقاع متبرکه، امامزادگان، مساجد و مصلی ها

9-کارگروه تهران و کلانشهر

10-کارگروه مسیر جاده ولایت

11-کارگروه ورزش و جوانان

12-کارگروه روستایی و عشایری

13-کارگروه حوزه های علمیه

14-کارگروه بسیج مردمی و سازمانهای تابعه

15-کارگروه ارتباطات و اطلاع رسانی

16-کارگروه مهد کودک ها

17-کارگروه نیروهای مسلح

برای فعالیت های کیفی این دهه کارگروه محتوایی شورا با مسئولیت آستانه مقدس حضرت فاطمه معصومه ( سلام الله علیها ) شکل گرفته است.

جشن های دهه کرامت تنها در ایران اسلامی برگزار نمی شود بلکه در حال حاضر بسیاری از نقاط جهان میزبان برگزاری جشن های دهه کرامت هستند و سال به سال به شکوه و گستردگی برگزاری جشن های این ایام در سراسر جهان افزوده می شود.

در کنار تمام اقدامات کوچک و بزرگ که در این دهه در سراسر کشور شاهد آن می باشیم، مهمترین دستاورد این شورا فرهنگ سازی و ایجاد عزمی همگانی برای پاسداشت تعظیم شعائر الهی در بزرگداشت سالروز ولادت با سعادت حضرت امام رضا ( علیه السلام) _ سالروز ولادت حضرت معصومه( سلام الله علیها) و تکریم حضرت شاهچراغ( علیه السلام)  در کشور است به گونه ای که امروز نه تنها مردم ایران بلکه بسیاری از ارادتمندان و علاقمندان شمس الشموس در سراسر جهان این دهه را می شناسند و مناسبت های متبرک آن را گرامی می دارند.

اعضای شورای هماهنگی جشن های دهه کرامت به شرح ذیل می باشد

1. آستان قدس رضوی

2. آستان مقدس حضرت معصومه(س)

3. آستان مقدس حضرت شاه چراغ(ع)

4. ستاد عالی کانون های فرهنگی و هنری مساجد کشور

5. وزارت کشور

6. بنیاد بین المللی فرهنگی هنری امام رضا(ع)

7. شورای سیاست گذاری ائمه جمعه

8. معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری

9. مرکز رسیدگی به امور مساجد

10. وزارت ورزش و جوانان کشور

11. سازمان بهزیستی کشور

12. جامعه انجمن های اسلامی بازار و اصناف

13. سازمان اوقاف و امور خیریه

14. سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران

15. سازمان تبلیغات اسلامی

16. وزارت آموزش و پرورش

17. مرکز مدیریت حوزه های علمیه کشور

18. دفتر تبلیغات حوزه علمیه قم

19. نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه ها

20. سازمان صدا و سیما جمهوریه اسلامی

21. سازمان فرهنگ وارتباطات اسلامی

22. اتحادیه انجمن های اسلامی دانش آموزان

23. سازمان بسیج مستضعفین

24. سازمان میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری

25. نهاد کتابخانه های عمومی کشور

26. سازمان جوانان هلال احمر کشور

27. کمیته امداد امام خمینی(ره)

28. مجمع جهانی اهل بیت(ع)

29. معاونت فرهنگی اجتماعی شهرداری تهران

30. مرکز فعالیت های دینی شهرداری

31. ستاد کل نیرو های مسلح کشور

 

اهداف شورای هماهنگی جشن های دهه کرامت

الف: ایجاد نشاط عمومی با الهام از آموزه های رضوی در تمامی سطوح جامعه با انگیزه ه و عواطف مذهبی و جهت بخشی به آن

ب: جلب مشارکت های مردمی در برگزاری هر چه با شکوه تر جشن های ایام میلاد امام هشتم(ع)، حضرت معصومه(س) و بزرگداشت شاه چراغ

ج: گسترش و افزایش شناخت معرفت عمومی نسبت به حضرت علی بن موسی الرضا(ع)، حضرت معصومه و حضرت شاه چراغ

د: حمایت از فعالیت های علمی، تحقیقاتی، فرهنگی، ادبی و هنری پیرامون زندگی حضرت امام رضا(ع)، حضرت معصومه (س) و بزرگداشت حضرت شاه چراغ

هـ: تکریم و تجلیل از برترین ها مربوط به خدمت در این عرصه

و: گسترش نمادهای مربوط به الگو های معماری و شهر سازی

ز: عمومی، همگانی و فراگیر ساختن فرهنگ، سیره و گفتار حضرت علی بن موسی الرضا(ع) ، حضرت معصومه(س) و بزرگداشت شاه چراغ

ح: هماهنگی، جهت بخشی به فعالیت های مرتبط بانهاد ها و ارگان های علمی- فرهنگی

 

وظایف شورای هماهنگی جشن های دهه کرامت

1. شناسایی توان مندی های بالقوه و بالفعل دستگاها و نهاد ها با تاکید بر مشارکت جدی مردم و هماهنگی و برنامه ریزی برای بهره گیری از آن

2. تصویب سیاست ها و محورهای کلی جشن های دهه کرامت و ابلاغ آن

3. تصویت طرح های خاص مرتبط با موضوع جشن های دهه کرامت

4. حمایت از برگزاری کنگره ها، جشنواره ها، یادمان ها و فعالیت های مختلف علمی، فرهنگی، هنری و ادبی

5. مساعدت، همراهی و حمایت از هیات مذهبی، مساجد، اصناف، انجمن ها، موسسات، کانونها، بنیادها و تشکل های مردمی با هدف توسعه مشارکتها در فعالیتهای مردمی با محوریت اهداف شورای هماهنگی جشن های دهه کرامت

6. هماهنگی و برنامه ریزی جهت اطلاع رسانی و تبلیغات عمومی متناسب با ضرورت های ایام دهه کرامت

7. حمایت از تولید آثار و محصولات علمی، فرهنگی و هنری مختلف

8. فراهم آوردن زمینه های حمایت و مشارکت های عمومی متناسب با برنامه های دهه کرامت

9. پی‌گیری تشکیل ستادهای ویژه

10. پی‌گیری تشکیل کارگروههای تخصصی دستگاهای اجرایی

11. نظارت بر حسن اجرای برنامه ها

۰۷ مرداد ۹۶ ، ۱۹:۰۲ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
خادم اهل بیت(ع)-مهندس رضااحمدی

ولادت حضرت معصومه


ولادت حضرت معصومه,حضرت فاطمه معصومه (ع),روز دختر,میلاد حضرت معصومه و روز دختر

ولادت حضرت معصومه سلام الله علیها و روز دختر
حضرت فاطمه معصومه (ع) در اوّلین روز ماه ذى القعده سال 173 هـ ق،  25 سال بعد از تولد حضرت امام رضا (ع) در شهر مدینه منوّره چشم به جهان گشود.


از میان فرزندان بزرگوار حضرت امام موسى بن جعفر(ع)، دو فرزند ایشان یعنى حضرت امام على بن موسى الرضا (ع) و حضرت فاطمه کبری (ع) ملقّب به معصومه، از ویژگی های خاص برخوردار بوده اند تا  ادامه دهنده خطّ امامت بعد از پدر باشند.


آن حضرت به همراه امام رضا (ع) هر دو در دامان پاک یک مادر بزرگوار به نام حضرت نجمه خاتون (س) که از مهاجران مغرب بود، رشد و پرورش یافته اند. این در حالى است که پدر بزرگوارشان پیوسته در زندان هارون الرشید بسر مى بردند و سرانجام در همان زندان، هنگامى که حضرت معصومه (س) در سن ده سالگى بود، به شهادت رسیدند و از آن زمان به بعد حضرت معصومه (س) تحت مراقبت برادرش امام رضا (ع) قرار گرفت.[1]


حضرت معصومه (س)، معصوم به معنایی که در مورد پیامبران و امامان به کار می رود نبوده، امّا ایشان دارای طهارت روح و کمالات معنوی بالایی بودند، به گونه ای که به زائرانش وعده بهشت داده شده است


اطلاق «معصومه» بر فاطمه دختر موسی بن جعفر (ع)
نام حضرت معصومه، فاطمه است. در کتاب های روایی و تاریخی نیز، از آن حضرت با عنوان فاطمه بنت موسى بن جعفر (ع) یاد شده است،[2] امّا صدها سال است که آن حضرت با این لقب مشهور هستند،[3] و این لقب نزد ایرانیان تبدیل به اسم برای ایشان شده است.
حضرت معصومه (س)، معصوم به معنایی که در مورد پیامبران و امامان به کار می رود[4] نبوده، امّا ایشان دارای طهارت روح و کمالات معنوی بالایی بودند، به گونه ای که به زائرانش وعده بهشت داده شده است.[5]


لازم به ذکر است که عصمت امر نسبی است. با توجه به روایاتی که در شأن و منزلت حضرت معصومه وارد شده است،[6] می توان مرتبه ای از عصمت – نه در حد ائمه- برای ایشان قائل شد. این مسئله در حق چنین بانویی بعید به نظر نمی رسد؛ چرا که این حد از عصمت به معنای دوری از گناه در زندگی عالمان بزرگ نیز فراوان مشاهده می شود.


ورود حضرت معصومه (س) به قم
در سال 2ظ ظ  هجرى قمرى در پى اصرار و تهدید مأمون عباسى سفر تبعید گونه حضرت رضا (ع) به مرو انجام شد و آن حضرت بدون این که کسى از بستگان و اهل بیت خود را همراه خود بیاورند راهى خراسان شدند.


حضرت معصومه یک سال بعد از هجرت تبعید گونه حضرت رضا (ع) به مرو، در سال 201 هجری قمری، به شوق دیدار برادر و ادای رسالت زینبی و پیام ولایت، به همراه عده اى از برادران و برادرزادگان به طرف خراسان حرکت کرد و در هر شهر و محلى مورد استقبال مردم واقع مى شد. در شهر ساوه عده اى از مخالفان اهل بیت که از پشتیبانى مأموران حکومت برخوردار بودند، سر راه کاروان آنان را گرفته و با همراهان حضرت وارد جنگ شدند، در نتیجه تقریباً همه مردان کاروان به شهادت رسیدند، حتى بنابر نقلى حضرت (س) معصومه را نیز مسموم کردند.


عصمت امر نسبی است. با توجه به روایاتی که در شأن و منزلت حضرت معصومه وارد شده است،می توان مرتبه ای از عصمت – نه در حد ائمه- برای ایشان قائل شد. این مسئله در حق چنین بانویی بعید به نظر نمی رسد؛ چرا که این حد از عصمت به معنای دوری از گناه در زندگی عالمان بزرگ نیز فراوان مشاهده می شود


به هر حال، یا بر اثر اندوه و غم زیاد از این ماتم و یا بر اثر مسمومیت از زهر جفا، حضرت فاطمه معصومه (س) بیمار شدند و چون دیگر امکان ادامه راه به طرف خراسان نبود، قصد شهر قم را نمود. حدوداً در روز 23 ربیع الاول سال 2ظ 1 هجرى قمرى حضرت وارد شهر مقدس قم شدند. و در محلى که امروز «میدان میر» نامیده مى شود در منزل «موسى بن خزرج» فرود آمدند و افتخار میزبانى حضرت نصیب او شد.


آن بزرگوار به مدت 17 روز در این شهر زندگى کرد. محل زندگی و عبادت آن حضرت در مدرسه ستیه به نام «بیت النور» بود که هم اکنون محل زیارت ارادت مندان آن حضرت است.
۰۳ مرداد ۹۶ ، ۲۰:۳۹ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
خادم اهل بیت(ع)-مهندس رضااحمدی